Pas na zijn dood in 1961 wordt door zijn dagboekaantekeningen duidelijk wat Dag Hammarskjöld ten diepste dreef. Die aantekeningen staan in het boek Merkstenen. Ik heb ze er nog eens op nageslagen. Een passage op pagina 108 trok mijn aandacht:
Doen we het om hun stemmen te winnen? Of om hen met zo’n ‘appeasement’ (politiek van verzoening en concessies) in ons kamp te krijgen? Of is het omdat onze menselijkheid diep en rijk genoeg is om ook in hen in contact te komen met het gemeenschappelijke, onverwoestbare waarop de toekomst gebouwd moet worden?
Die vraag zet mij aan het denken. In de media lees ik een enorme weerzin tegen de relschoppers. Zelf voel ik ook een moreel oordeel. Maar doen we oprecht moeite om ook in hen in contact te komen met het gemeenschappelijke, onverwoestbare, waarop de toekomst gebouwd moet worden? Misschien is dat wel het begin van vrede.
Tekst Janny Bakker-Klein, voorzitter Raad van Bestuur Movisie
Foto Fred Tigelaar